แก้วชาเย็นพร่องลงบนโต๊ะพลาสติกเตี้ยน้ำแข็งละลายไปนานแล้วเหลือเพียงน้ำจาง ๆก้านชาเส้นหนึ่งนอนนิ่ง ที่ก้นแก้ว
ชายหนุ่มนั่งอยู่ลำพังบนเก้าอี้ร้านริมทางใกล้จะปิดแล้วเขาไม่สั่งอะไรเพิ่ม และไม่ลุกขึ้น
เจ้าของร้านเช็ดโต๊ะทีละตัวเก็บเก้าอี้เข้าไปข้างในเตรียมกลับบ้านเธอมองเขา แล้วไม่พูดอะไร
เขาหยิบโทรศัพท์กดตัวเลขชุดหนึ่งแต่ไม่ได้โทรออกเพียงมองหน้าจอแล้ววางลงอีกครั้ง ชาเย็นหมดแก้วแล้ว
เจ้าของร้านเดินมาเก็บแก้วเปล่า"กลับบ้านเถอะ em ơiดึกแล้ว หนาวมาก"เขาพยักหน้า แล้วลุกขึ้น
ร้านปิดแล้วไฟถนนยังสว่างแก้วชาเย็นไม่อยู่แล้วบนโต๊ะพลาสติกเตี้ยรอยน้ำเส้นหนึ่ง แผ่ออกใต้แสงไฟ