หม้อ cháo บนเตาเดือดเป็นช่วง ๆไอน้ำลอยขึ้นจนกระจกทั้งบานมัวผู้หญิงยืนอยู่ คนด้วยมือสม่ำเสมอ
เธอไม่รีบร้อนเพียงคนช้า ๆช้อนไม้แตะก้นหม้อเกิดเสียงเบากลิ่นข้าวหอม กระจายทั่วครัว
ข้างนอกฟ้ามืดลงทีละน้อยไฟในบ้านเปิดแสงเหลืองอุ่นเธอยื่นมือออกไป ลดไฟแก๊สเล็ก ๆ
cháo นุ่มแล้วเธอตักใส่ชามวางบนโต๊ะไม้ชามหนึ่งสำหรับเธอคนเดียวชามข้าง ๆ เว้นว่างไว้
เธอนั่งกินcháo ร้อนทีละช้อนสายตามองออกไปยังลานที่เก้าอี้ซึ่งเคยมีใครนั่งอยู่ครั้งหนึ่ง ตอนนี้มีเพียงลม
เมื่อเธอล้างมือน้ำไหลสม่ำเสมอเธอเช็ดมือให้แห้งแล้วปิดไฟครัวหม้อ cháo ว่างเปล่า ไอน้ำละลายหาย